چهارم به خلافت رسيد و خليفه چهارم مىباشد و اين موضوع مانند ( 2 / 4 * 2 ) است ! وقتى اين مطلب از طرف شيعه مسلم شود چنان‌چه مسلم هم است برادران اهل سنت بايد بدبينى خود را از دست بدهند و به شيعه محبت دينى پيدا كنند . امامتى را كه شيعه براى حضرت على و يازده فرزند او معتقدند مربوط به بيعت مردم و حصول زمامدارى فعلى نيست ! شيعه رتبه امامت را يكى از مناصب الهى مىدانند و اين معنى مورد ادعاى اهل سنت براى خلفاى راشدين نيست پس شيعه چيزى را براى حضرت اميرالمؤمنين ( ع ) قائل است كه سنى آن را براى حضرات خلفاى سه گانه ( رض ) ادعا ندارند بلكه آن‌ها چيزى را براى معظم لهم اثبات مىدارند كه شيعه آن را قبول دارند . مدعاى شيعه اگر مورد قبول سنى قرار نگيرد لااقل دليل قطعى هم بر بطلان آن در نظر ندارند ممكن است راست باشد ، لذا وظيفه آن‌ها است كه شيعه را در اين عقيده‌شان معذور بدارند زيرا آن‌ها اگر مخطى باشند يك اجر دارند اگر مصيب باشند دو اجر و علاوتاً موضوع امامت در نظر اهل سنت از اصول دين نيست تا مخالف در آن تكفير شود بلكه از فروع دين است و اختلاف در فروعات و مسائل فقهى در بين مذاهب اهل